دو معنا تفسير شده است .
البتّه اين تفسير و حل لفظ خير بر دو معنا مبتنى بر اين است كه لفظ مشترك را بتوان بر دو معنايش حمل نمود يا بطور مطلق و يا لااقل با وجود قرينه و قرينه در مورد بحث وجود دارد و آن عبارتست از صحيحه حلبى از مولانا ابيعبد اللّه عليه السّلام كه در ذيل فرموده خداوند عزّ و جلّ [ ان علمتم فيهم خيرا ] حضرت فرمودند :
ان علمتم لهم دينا و مالا .
اين روايت را مرحوم كلينى بسند صحيح نقل فرموده .
و در اين هنگام كه خبر صحيح قرينه بر حمل [ خير ] بر دو معنا بود ديگر اشكالى كه در اين مقام شده و مستشكل گفته : استعمال لفظ مشترك در هردو معنى مرجوح بوده و يا احيانا مجاز است كه نبايد به آن متمايل شد دفع مىگردد .
بلى مرحوم شيخ طوسى در كتاب تهذيب از حلبى روايت صحيح مزبور از امام صادق عليه السّلام را كه در ذيل آيه شريفه وارد شده : [ ان علمتم فيهم مالا ] بدون ذكر [ دين ] نقل فرموده ولى خبرى كه مثبت اينكلمه هست كه روايت كافى بر اين روايت كه خالى از لفظ مذكور مىباشد مقدّم است .
قوله : و هى مستحبّةمع الامانة : ضمير [ هى ] به كتابت راجع است .
قوله : و هى الدّيانة : ضمير [ هى ] به امانت راجع بوده و مقصود امانت مملوك مىباشد .
قوله : و التكسّب : يعنى قدرت بر تكسّب و تحصيل مال .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 67
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٧