در ذمّه مرد باشد .
قوله : و كذا يرجع عليها بنصفه : كلمه [ كذا ] اشاره است به فرع قبلى يعنى [ لو ابرأته من الصداق ثمّ طلقها الخ ] و ضمير در [ يرجع ] به زوج و در [ عليها ] به زوجه و در [ نصفه ] به مهر عود مىكند .
قوله : لو خلعها به اجمع قبل الدخول : ضمير فاعلى در [ خلعها ] بزوج و ضمير مفعولى به زوجه و ضمير در [ به ] به مهر راجع بوده و كلمه [ اجمع ] تأكيد است براى ضمير در [ به ] .
قوله : لاستحقاقه له ببذلها : ضمير مجرورى در [ لاستحقاقه ] به زوج و در [ له ] به مهر و در [ ببذلها ] به زوجه عود مىكند .
قوله : فكان انتقاله عنها : ضمير مجرورى در [ انتقاله ] به مهر و در [ عنها ] به زوجه راجعست .
قوله : سابقا على استحقاقه النصف بالطلاق : ضمير در [ استحقاقه ] به زوجه راجع بوده و كلمه [ بالطلاق ] جار و مجرور متعلق است به [ استحقاقه ] .
قوله : فينزّل منزلة المنتقل عنها : ضمير مستتر در [ ينزّل ] به بذل زوجه راجع بوده و مقصود از [ المنتقل عنها ] فرع قبلى است يعنى [ لو ابرأته من الصداق الخ ] .
قوله : حين استحقاقه النصف : ضمير در [ استحقاقه ] به زوج راجعست .
قوله : فيرجع عليها بنصفه : ضمير در [ يرجع ] بزوج و در [ عليها ] به زوجه و در [ بنصفه ] به مهر عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 83
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٣