زوجه و در [ فيه ] به مهر راجعست .
قوله : لا مدخلية للقبض هنا فى الملك : قيد [ هنا ] براى اخراج برخى از موارد همچون هبه و بيع صرف و سلم مىباشد چه آنكه در اين سه مورد قبض مملّك بوده و قبل از تحقق آن ملكيّت حاصل نمىشود .
قوله : و ان رجع اليه نصفه بالطلاق : ضمير در [ اليه ] به زوج و در [ نصفه ] به مهر راجعست .
متن :
فلو نما بعد العقد كان النماء لها خاصة ، لرواية عبيدة بن زرارة عن الصادق ( عليه السلام )
في زوج ساق إلى زوجته غنما و رقيقا فولدت له عندها و طلقها قبل أن يدخل فقال : إن كن حملن عنده فله نصفها و نصف ولدها ، و إن كن حملن عندها فلا شيء له من الأولاد
. شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
وقتى زن را قبل از قبض و به مجرّد عقد مالك مهر دانستيم نتيجه آن اينست كه اگر مال المهر عينى بود كه بعد از عقد نماء و منفعتى داشت ، نماء از آن زن مىباشد و زوج در آن بهرهاى ندارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اينحكم روايت عبيد بن زراره از مولانا الصادق عليه السلم است .
در اينحديث چنين آمده است :
زوجى گوسفند و عبدى را كه مهريه همسرش بود به نزد او ارسال
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 56
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٦