شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از قرابت ، قرابت بعضيّه است نه مطلق نسبت و خويشاوندى مؤلف گويد :
قبلا معنا و تفسير قرابت بعضيّه گفته شد و گفتيم كه مراد اينست يكى از دو قريب بعض و جزء ديگرى محسوب شود همچون پدر و فرزند كه فرزند را جزء پدر دانند .
متن :
و تجب النفقة على الأبوين فصاعدا و هم : آباء الأب و أمهاته و إن علوا ، و آباء الأم و أمهاتها و إن علوا و الأولاد فنازلا ذكورا كانوا أم إناثا لابن المنفق أم لبنته .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
نفقه پدر و مادر و ابوين ايشان و هرچه بالاتر برود و نيز فرزندان و فرزندان ايشان و هرچه پائينتر بروند واجب است .
شارح ( ره ) در ذيل [ فصاعدا ] مىفرماين :
مقصود پدران پدر و مادران او اگر چه بالا بروند و نيز پدران مادر و مادران وى و لو هرچه بالا بروند مىباشد .
و در ذيل [ و الاولاد فنازلا ] مىفرماين :
فرزندان ذكور بوده يا مؤنث باشند ، فرزندان پسر منفق بوده با اولاد دختر وى باشند .
قوله : و هم اباء الاب : ضمير [ هم ] به معناى [ فصاعدا ] كه اجداد باشد راجع است .
قوله : و امّهاته : ضمير مجرورى به [ اب ] عود مىكند .
قوله : ذكورا كانوا : ضمير جمع در [ كانوا ] به معناى فنازلا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 446
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٦