بگويد خود را تسليم تو كردم كه در هرمكان مناسبيكه خواستى استمتاع ببرى يا الفاظ و عباراتى مشابه با اين بگويد البته وقتى مرد از وى طلب و درخواست نمودن زن بمقتضاى اين قوليكه بوى داده است عمل نمايد پس مجرّد عرضه داشتن زبانى كافى نيست بلكه عمل نيز بايد بر وفق آن باشد .
سپس مىفرماين :
مقتضاى اين معنائى كه براى عبارت متن نموديم اين استكه صرف تمكين فعلى و نفس در اختيار قرار دادن كافى نبوده بلكه لازم است همراهش لفظ نيز باشد .
و نيز از عبارت اينطور بدست مىآيد كه در سقوط نفقه زنيكه خود را در اختيار شوهرش قرار نداده فرقى بين جاهل و عالم نمىباشد و نيز تفاوتى نيست بين آنكه مرد از وى مطالبه تمكين بنمايد و زن در مقابل سكوت كند يا بدون مطالبه مرد زن ساكت باشد و همچنين فرقى نيست بين زنيكه تسليم نفقهاش را از مرد خواهان و طالب بوده يا چنين طلبى نكرده باشد در تمام اينصور نفقه زن به صرف سكوت و عرضه ندادن ساقط است و اين قولى است كه مشهور فقهاء به آن قائل مىباشند و دليل ايشان بر اين قول آنست كه اصل مقتضى است كه نفقه زن بر مرد واجب نباشد منتهى در حال تمكين باجماع و دليل قطعى تخصيص خورده و نفقه زن بر مرد واجبست اما در غير اينحال اصل مزبور اقتضايش برائت ذمّه شوهر از نفقه همسر مىباشد .
قوله : و لو بالخروج من بيته : يعنى اگر چه نشوز و خروج از طاعت به اين باشد كه بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 423
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٢٣