از اينرو از باب مقدمه واجب رعايت حضانت واجب و لازم است منتهى نكتهاى كه هست آنكه وقتى ترك حق مستلزم تضييع فرزند و از بين رفتنش باشد بايد ملتزم شويم كه وجوب در چنين صورتى از باب وجوب كفائى است چنانچه در غير طفل از افراديكه مضطر بوده و اضطرارشان ايجاب مىكند كه آنها را حفظ يا تربيت كنند رعايت اين امر از باب وجوب كفائى لازم مىباشد و از اينرو مىتوان گفت :
بنابراين وجوب ديگر اختصاص به افراد ذوى الحقوق نداشته و تمام مسلمين به آن مأمور و موظفند .
البته در اخبار وارده اين باب صرفا اصل استحقاق و ثبوت حق ذكر شده بدون اينكه نامى از وجوب و لزومش برده شده باشد .
قوله : و اعلم انّه لا شبهة : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد .
قوله : حقّا لمن ذكر : مقصود از [ من ذكر ] ابوين و جد و ساير اقارب مىباشد .
قوله : و لكن هل تجب عليه مع ذلك : ضمير در [ عليه ] به من ذكر راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] كونها حقّا مىباشد .
قوله : ام له اسقاط حقّه منها : ضمير در [ له ] و [ حقّه ] به من ذكر راجع بوده و ضمير در [ منها ] به حضانت عود مىكند .
قوله : الاصل يقتضى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] جواز اسقاط مىباشد .
قوله : و هو الذى صرّح به المصنّف : ضمير [ هو ] به جواز اسقاط راجع مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 414
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤١٤