و فيه نظر بين ، لأن المستند و هو الآية مشترك ، و مجرد ما ذكر لا يصلح دليلا .
و قيل : لا حضانة لغير الأبوين اقتصارا على موضع النص و عموم الآية يدفعه .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
برخى از فقهاء فرمودهاند :
خواهر پدر و مادرى يا پدرى از خواهر مادرى اولى است و نيز مادر پدر بر مادر مادر ترجيح دارد چنانچه جدّه بر خواهران ترجيح دارد و همينطور عمّه از خاله شايستهتر مىباشد .
و دليل اينقائل آنست كه زيادى قرب و نزديكى يا كثرت نصيب و حظّ از ما ترك خود از مرجّحات در اين باب محسوب مىشود .
ولى در اين كلام نظر و تأمل مىباشد بلكه ميتوان گفت اشكال به آن بسيار روشن و آشكار است زيرا مدرك ثبوت حضانت براى اقربا ايه اولو الارحام است و آن نسبت به تمام افراد مذكور مشترك و متساوى است و صرف زيادى قرب يا كثرت نصيب براى دليل بودن صلاحيّت ندارند .
بعضى ديگر از فقهاء فرمودهاند :
اساسا غير پدر و مادر حق الحضانة ندارند چه آنكه در ثبوت حق بايد بر مورد نص اكتفاء نمود و چنانچه ذكر شد مورد نصّ تنها پدر و مادر طفل مىباشد .
ولى در جواب اينقائل بايد گفت :
عموم آيه اولو الارحام اينكلام را دفع و ردّ مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 407
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٧