اذا طلّق الرّجل امرأته فادعت حمله انتظر تسعة اشهر فان ولدت و الا اعتدت ثلاثة اشهر ثمّ قد بانت منه .
ب : خبرى است كه مرحوم صاحب رياض آن را بعد از صحيحه مذكور نقل فرمودهاند و آن اينست :
انّما الحمل تسعة اشهر .
قال : قلت : فتتزوّج ؟
قال : تحتاط ثلاثة اشهر .
قال : قلت : فانّها ارتابت بعد ثلاثة اشهر .
قال : ليس عليها ريبة ، تزوّج .
مرحوم سيّد در رياض پس از آنكه در دلالت ايندو حديث خدشه فرموه مىفرماين :
بلى در يك روايت مرسلهاى چنين وارد شده :
ادنى ما تحمل المرأة لستة اشهر و اكثر ما تحمل لسنة .
مؤلف گويد :
اين حديث نيز باعتبار ارسالش قابل اعتماد نمىباشد مضافا باينكه اخبار صحاح و مشهور بر خلاف آن دلالت دارند از اينرو حق از نظر ما همان رأى مشهور بوده كه اقصاى حمل نه ماه است چنانچه غالب در خارج همينطور مىباشد و اگر هم بطور شذوذ و ندرت اتفاق مىافتد كه زنى در ده ماهگى وضع حمل مىكند آن را همچون حوادث نادره بايد حمل بر غير غالب نمود كه نمىتوان آنها را منشاء حكم و مناط آن قرار داد .
قوله : على انّه لا يزيد عن السنة : ضمير در [ انه ] باقصى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 308
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٨