از نظر علماى اماميّه يكسال مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مدرك هريك از اقوال مفهوم رواياتى است كه در اين باب وارد شده است و مرحوم مصنف از ترجيح هريك از اقوال عدول نمود چون دليل قوى و قابل اعتمادى بر ترجيح هيچيك وجود ندارد .
ممكنست اختلاف روايات را بر اختلاف عادات زنان حمل نمود چه آنكه عادت برخى آنست كه در نه ماهگى وضع حمل مىكنند و بعض در ده ماهگى و گاهى هم بطور ندرت پس از انقضاء يك سال اين امر اتفاق مىافتد .
و آنچه بين فقهاء شيعه اتفاقى است آنكه وضع حمل بيش از يكسال اتفاق نمىافتد ولى در عين حال خودشان روايت كردهاند كه والده ماجده حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ايّام التشريق بحضرتش حامله شد و باتفاق كلمه فرمودهاند كه وجود مبارك حضرت در ماه ربيع الاوّل متولد شدند در نتيجه كمترين مدتى كه حضرت در بطن مادر درنگ و توقف داشتهاند يكسال و سه ماه مىباشد و هيچيك از علماء نقل كردهاند كه اين امر از جمله خصائص آن جناب بوده است .
بنابراين مىتوان گفت كه اقصاى حمل ممكنست به مدت يكسال و سه ماه يعنى 15 ماه نيز بشود .
قوله : و اقصى ما قيل فيه عندنا سنة : ضمير در [ فيه ] به اقصى الحملل راجع بوده و قائل اينقول مرحوم علم الهدى و قاضى و مفيد مىباشند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 306
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٦