شرعا جايز باشد ايشان موظف و مكلّفند كه انجامش دهند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر چه زوجين بان راضى نباشند .
ولى اگر شرط شرعا جايز نباشد مثل اينكه شرط كنند كه مرد مقدارى از نفقه يا حق القسم زوجه را ترك كند يا زن را به مسافرت نبرده و در شهر خودش بگذارد وفاء به آن بر زوجين لازم نيست .
سپس مىفرماين :
در حكمين شرط است كه بالغ ، عاقل ، عادل بوده و به آنچه مقصود از برگزيدنشان مىباشد عالم و مطلع باشند اما اجتهاد در آنها معتبر نيست .
قوله : اذا كان سائغا : ضمير در [ كان ] به شرط راجعست و مقصود از [ سائغ ] جائز است .
قوله : و ان لم يرض به الزّوجان : ضمير در [ به ] به شرط راجع است .
قوله : او ان لا يسافر بها : ضمير در [ لا يسافر ] به زوج و در [ بها ] به زوجه عود مىكند و مقصود از [ مسافرت ] گردش نبردنست نه انتقال از بلد زوجه به بلد ديگر .
قوله : لم يلزم الوفاء به : ضمير در [ به ] به شرط غير سائغ راجع است .
متن :
و يلحق بذلك نظران : الأول في الأولاد و يلحق الولد بالزوج الدائم نكاحه بالدخول
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 302
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٢