بر مورد يقين اكتفاء شود و آن رجوع به مقدار مستثنا منه مىباشد .
قوله : فان كان قبل الدخول : ضمير مستتر در [ كان ] به فسخ راجعست .
قوله : لما تقدّم : مقصود اينست كه سبب فسخ خود زن شده است .
قوله : و ان كان بعده : ضمير در [ كان ] به فسخ و در [ بعده ] به دخول راجعست .
قوله : و يرجع به : ضمير در [ يرجع ] به فاسخ و در [ به ] به مهر عود مىكند .
قوله : لغروره : ممكنست ضمير مجرورى بفاسخ راجع باشد .
قوله : و لو لم يشترط ذلك : مشار اليه [ ذلك ] بنت مهيره بودن است .
قوله : فلا حكم له : ضمير در [ له ] به شرط قبل از عقد راجع است .
قوله : مع احتماله : ضمير در [ احتماله ] به حكم عود مىكند .
قوله : فان كانت هى المدلسة : ضمير [ هى ] به زوجه راجعست .
قوله : رجع عليها : ضمير در [ رجع ] به زوج و در [ عليها ] به زوجه عود مىكند .
قوله : و هو ما يتمول : ضمير [ هو ] به اقل مهر راجعست .
قوله : و حيث ورد النص برجوعه على المدلس : مؤلف گويد : نص مشار اليه را مرحوم شيخ طوسى در كتاب تهذيب طبع جديد ج 7
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 209
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٩