قوله : ممّن يجوز له نكاح الامة : مثلا مرد آزادى بوده كه با كنيز ازدواج نموده و همسر حرّهاش وى را در اين كار اذن داده باشد يا مرد حرّى بوده كه در ازدواج با زن حرّه قدرت مالى نداشته باشد
قوله : بطل فى الاوّل : مقصود از [ الاوّل ] آن است كه ازدواجش با كنيز جايز نباشد .
قوله : و وقع موقوفا على اجازته فى الثانى : ضمير در [ وقع ] به عقد و در [ اجازته ] به مولى راجع بوده و مقصود از [ الثانى ] صورتى است كه عقد بدون اجازه مولا صورت گرفته باشد .
قوله : و لو لم يشترط الحرية فى نفس العقد : ضمير در [ لم يشترط ] به زوج عود مىكند .
قوله : بل تزوّجها على انّها حرّة : ضمير فاعلى در [ تزوجها ] بزوج و ضمير مفعولى به امرأة عود مىكند .
قوله : او اخبرته بها قبله : ضمير فاعلى در [ اخبرته ] به امرأة و ضمير مفعولى به رجل و ضمير در [ بها ] بحريّت و در [ قبله ] به عقد عائد مىباشد .
قوله : او اخبره مخبر : ضمير مفعولى در [ اخبره ] به زوج راجعست .
قوله : ففى الحاقه : يعنى الحاق عقد در اينصور .
قوله : من ظهور التدليس : دليلست براى ثبوت خيار و الحاق عقد به صورتى كه در ضمن عقد شرط حريّت كرده باشد .
قوله : و عدم الاعتبار : دليل است براى سقوط خيار .
متن :
و كذا تفسخ هي - 12 - 202 - 6 لو تزوجته على أنه حر فظهر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 203
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٣