وى مىگردد .
قوله : كما هو احد تفسيريه : ضمير [ هو ] به عظما راجع است و ضمير در [ تفسيريه ] به قرن عود مىكند .
قوله : فلو كان لحما : ضمير در [ كان ] به مانع راجعست .
قوله : و قد يطلق عليه القرن : ضمير در [ عليه ] به عفل راجع است .
قوله : و سيأتى حكمه : يعنى حكم عفل .
قوله : و قد تقدم تفسيره : و آن اين بود كه مجراى بول و حيض يا مخرج بول و غائط با هم متحد شوند .
قوله : شبيه الادرة : مقصود از [ ادره ] قر بودن و باد داشتن است .
قوله : يكون الفرج ملتحما : يعنى در مجراى گوشت روئيده باشد .
قوله : ليس فيه مدخل : ضمير در [ فيه ] بفرج راجعست .
قوله : من عدم النّص : مؤلف گويد :
اين امر را نمىتوان منشاء اين قول قرار داد چه آنكه نص وارد در اين باب متعدد است .
قوله : و مساواتهما للقرن : ضمير تثنيه در [ مساواتهما ] به عفل و رتق راجع است و اين عبارت اشاره است بقول دوّم .
قوله : و هو المنع من الوطى : ضمير [ هو ] به المعنى المقتضى راجع است .
قوله : و فيه قوّة : ضمير در [ فيه ] بقول دوّم راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 181
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٨١