حصول و تحقق اين مرض ايجاد مىكند و بهر تقدير عمده در باب ثبوت خيار به اين عيب آنست كه مرض مزبور تحقق يافته باشد حال بتحقق آن از هرراه و بهر كيفيّتى كه علم حاصل شود كافى است .
قوله : بظهوره على البدن : ضمير در [ ظهوره ] به جذام راجع است .
قوله : او تصادقهما عليه : ضمير تثنيه در [ تصادقهما ] به زوجين و ضمير مفرد در [ عليه ] به جذام راجعست .
قوله : لا مجرّد ظهور اماراته : يعنى امارات جذام .
قوله : من تعجر الوجه : كلمه [ تعجّر ] به معناى كلفت شدن صورت است .
قوله : و كمودتها الى حمزة : كلمه [ كمودة ] تمايل را گويند و ضمير مؤنث در آن به عين راجعست .
قوله : بحّة الصوت : گرفتگى صدا را گويند .
قوله : نتن العرق : كلمه [ نتن ] بفتح نون و كسر تاء بد بو شدن را گويند .
قوله : فان ذلك : مشار اليه [ ذلك ] عروض هريك از عوارض مذكور مىباشد .
قوله : قد يعرض من غيره : ضمير در [ من غيره ] بجذام عود مىكند .
قوله : اهل الخبرة به : ضمير در [ به ] بجذام عود مىكند .
قوله : حصوله : يعنى حصول جذام .
قوله : و العمدة على تحققه كيف كان : يعنى تحقق جذام
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 167
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٧