بلى پس از آمدن وقت و انقضاء سال و حال شدن مهر ميتواند تا آن را قبض نكرده تمكين نكند .
قوله : و لو اقدمت على فعل المحرّم : ضمير در [ اقدمت ] به زوجه راجع است .
قوله : و امتنعت الخ : اين جمله مفسّر [ اقدام بر فعل محرّم ] مىباشد .
قوله : ففى جواز امتناعها حينئذ : ضمير در [ امتناعها ] به زوجه راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين حلول الاجل مىباشد .
قوله : الى ان تقبضه : ضمير فاعلى به [ زوجه ] و ضمير مفعولى به مهر راجعست .
قوله : تنزيلا له منزلة الحال ابتداء : ضمير در [ له ] به حال پس از تأجيل راجع بوده و اين عبارت دليل احتمال اول مىباشد .
قوله : و عدمه : يعنى و عدم جواز الامتناع .
قوله : بناء على وجوب تمكينها قبل حلوله فيستصحب : ضمير در [ تمكينها ] به زوجه و در [ حلوله ] به اجل و در [ يستصحب ] به [ وجوب تمكينها ] عائد است و اين عبارت اشاره به دليل اوّل براى احتمال دوّم است .
قوله : و لانّها لما رضيت بالتأجيل : ضمير در [ لانّها ] و [ رضيت ] به زوجه راجع است و مقصود رضايت وقت عقد مىباشد و اين جمله اشاره بدليل دوّم براى احتمال دوم است .
قوله : بنت امرها على ان لاحق لها : ضميرهاى مؤنث
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 117
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٧