دو كنيز را مىتواند به تزويج خويش درآورد نه بيشتر چنانچه شرح اينحكم و دليلش عنقريب خواهد آمد .
قوله : الا انّ دليله غير ناهض عليه : ضمير مجرورى در [ دليله ] به قول بجواز راجع بوده و ضمير در [ عليه ] بجواز عود مىكند .
قوله : فلذا نسبه الى الشهرة : يعنى چون قول مزبور دليل محكمى ندارد مرحوم مصنف آن را بمشهور منتسب دانست .
قوله : و المراد به هنا : ضمير در [ به ] به [ طول ] راجع است .
قوله : وسعته : يعنى وسعة المال .
قوله : بحيث يتمكن معها : ضمير در [ يتمكن ] به زوج راجع بوده و در [ معها ] به زيادة وسعه راجع است .
قوله : فيقوم بما لا بد منه : ضمير فاعلى در [ يقوم ] به زوج راجع است و ضمير در [ منه ] بماء موصوله عود مىكند .
قوله : من مهرها و نفقتها : ضميرهاى مؤنث به حرّه راجع است .
قوله : وجوده بالقوة : ضمير در [ وجوده ] به نفقه راجع است .
قوله : كغلة الملك : مقصود از [ غلة ] عايد و بهره است .
قوله : واصله : ضمير مجرورى به [ عنت ] راجع بوده و مقصود از [ اصل ] معناى لغوى است .
قوله : بعد الجبر : يعنى پس از بستن و به شدن .
قوله : فاستعير لكل مشقة و ضرر : ضمير نائب فاعلى در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 84
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٤