از ابراهيم بن اسحق النهاوندى از عبد اللّه بن حماد از حذيفه بن منصور قال :
سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن رجل تزوّج امّة على حرة لم يستأذنها ؟
قال : يفرّق بينهما .
قلت : عليه ادّب ؟
قال : نعم ، اثنا عشر سوطا و نصف ثمن حدّ الزانى و هو صاغر .
قوله : و زاد فيها : ضمير در [ فيها ] به روايت حذيفه راجع است .
قوله : و تأويل البطلان : يعنى حكم ببطلانيكه در حسنه حلبى وارد شده .
قوله : بانّه آئل اليه : ضمير در [ بانّه ] به بطلان و در [ اليه ] به عقد راجع است .
قوله : على تقدير اعتراض الحرة : مقصود از [ اعتراض الحرة ] ردّ و اجازه ندادن وى مىباشد .
قوله : خلاف ظاهره : ضمير در [ ظاهره ] ببطلان راجع است .
قوله : قاصرة عن معارضته : يعنى از معارضه با حسنه حلبى .
مؤلف گويد :
وجه قصور ضعف سند روايت سماعه و قوّت آن در حسنه مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 69
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٩