او حرّة حلّلت جاريتها لاخيها ؟
قال : يحلّ له من ذلك ما احلّ له .
قلت : فجاءت بولد ؟
قال : يلحق بالحرّ من ابويه . ( وسائل ج 14 ص 541 )
قوله : و لهذا يسرى العتق : مشار اليه [ هذا ] بناء الحرية على التغليب مىباشد .
قوله : و الحرّ لا قيمة له : ضمير در [ له ] به [ الحرّ ] راجعست
قوله : و يفكه ابوه : ضمير منصوبى در [ يفكه ] و ضمير مجرورى در [ ابوه ] به ولد راجعست .
قوله : ان كان له مال : ضمير در [ له ] به [ ابوه ] راجعست
قوله : و الا استسعى فى ثمنه : ضمير در [ استسعى ] و در [ ثمنه ] به ولد راجعست .
قوله : و الاوّل اشهر : مقصود از [ اوّل ] حرّ بودن ولد مىباشد .
متن :
و لا بأس بوطء الأمة و في البيت آخر مميز أما غيره فلا يكره مطلقا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اشكالى ندارد كه با كنيز در حالى كه ديگرى در اطاق باشد همخواب شده و با او وطى نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ آخر ] شخصى است كه مميّز باشد اما غير مميّزبودنش موجب كراهت وطى نمىشود چه وطى با امه واقع شود و چه با غير امه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 437
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٧