يافت زن شيردهنده مادر شيرخوار و مردى كه صاحب اين شير است پدر او و برادران و خواهران شيرده و صاحب شير عمو و عمه و دائى و خاله وى و اولاد و فرزندان زن و فحل برادران و خواهران طفل و پدران و مادران زن و مرد صاحب شير اجداد رضيع محسوب ميشوند .
در نتيجه بايد بگوئيم :
پدر نسبى طفل شيرخوار حق ندارد با اولاد صاحب شير ازدواج نمايد اعم از آنكه اولاد وى نسبى بوده يا رضاعى باشند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اينحكم آنست كه : اولاد صاحب شير برادران و خواهران فرزند وى هستند و عنوان [ برادر و خواهر فرزند ] در نسب بر انسان چون حرام مىباشد يعنى شخص نميتواند با خواهر نسبى فرزند خودش ازدواج كند لاجرم بمقتضاى [ يحرم من الرضاع ما يحرم من النّسب ] همين عنوان در رضاع نيز حرام مىباشد .
و ازاينرو مرحوم مصنف حكم بحرمت را با كلمه [ فاء ] عطف نمود تا بدينوسيله بيان نمايند كه اينحكم متفرّع است بر تحقق عناوينى كه قبلا مذكور شد .
سپس مىفرماين :
اخبار صحيحه نيز تصريح نمودهاند كه ازدواج مزبور حرامست و اينكه اولاد صاحب لبن بمنزله ولد و فرزندان پدر طفل شيرخوار مىباشند .
قوله : و اخوتهما : ضمير تثنيه به [ مرضعه ] و [ فحل ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 370
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٧٠