قوله : و بقى لزومه من جهة الآخر : ضمير در [ لزومه ] به عقد عود مىكند .
قوله : على بلوغه و اجازته : هردو ضمير مجرور به [ الآخر ] راجع است .
قوله : فلو اجاز الاوّل : مقصود از [ الاوّل ] آنكس كه اوّل بالغ شود مىباشد .
قوله : ثم مات قبل بلوغ الآخر : ضمير فاعلى در [ مات ] به الاوّل عود مىكند .
قوله : قسطه من ميراثه : ضمير مجرورى در هردو موضع به صغير راجعست .
قوله : على تقدير اجازته : كلمه [ على تقدير ] جار و مجرور بوده و متعلق است به [ ميراثه ] و ضمير در [ اجازته ] به [ الآخر ] راجع است .
قوله : و اذا بلغ الآخر بعد ذلك : مشار اليه [ ذلك ] اجازه اوّل و موت او است .
قوله : و فسخ : يعنى فسخ الآخر .
قوله : و ان اجاز حلف : ضميرهاى فاعلى در [ اجاز ] و [ حلف ] به [ الآخر ] راجعست .
قوله : بل لو كان حيّا لرضى بتزويجه : ضمير در [ كان ] و ضمير مجرورى در [ بتزويجه ] به الاوّل عود مىكند و ضمير فاعلى در [ لرضى ] به [ الآخر ] راجعست .
قوله : و ورث حين يحلف كذلك : ضميرهاى فاعلى در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 258
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٨