بخورد زيرا ممكنست شاهد در شهادتش صادق باشد به اين معنا كه مرد واقعا زن مدعيه را به تزويج خود درآورده و در خارج عقد نكاح با او خوانده باشد ولى احتمال دارد قبل از اين نكاح مرد با خواهر وى ازدواج كرده و مدعيه از آن اطلاع داشته ولى شهود از آن بىخبر باشند ازاينرو براى نفى چنين احتمالى بناچار زن مدعيه را مكلّف به خوردن قسم مىنمايند .
قوله : الشاهدة لها بالعقد : ضمير در [ لها ] بزن مدعيه راجع است و ترجمه عبارت شارح با مزج بمتن چنين مىشود :
ممكنست بيّنهاى كه شهادت بنفع مدعيه داده و او را معقوده مرد خواندهاند صادق باشند .
قوله : مع تقدّم عقده على من ادعاها : ضمير در [ عقده ] به مرد راجع بوده و مقصود از [ من موصوله ] خواهر مدعيه مىباشد و ضمير فاعلى در [ ادعاها ] به مرد و ضمير مفعولى آن به [ من موصوله ] عائد است و تأنيث ضمير به اعتبار اينست كه مقصود از [ من موصوله ] خواهر مدعيّه است .
قوله : و البيّنة لم تطلع عليه : ضمير در [ عليه ] به تقدم عقدة راجع است .
قوله : من تحليفها : ضمير مؤنث در [ تحليفها ] بمدعيه راجع است .
متن :
و ليس حلفها على إثبات عقدها تأكيدا للبينة ، لأن ذلك لا يدفع الاحتمال ، و إنما حلفها على نفي عقد أختها و هل تحلف على البت ، أو على نفي العلم به ؟
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 203
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٣