تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧
به آن تمسّك جستند به آنچه انشاء اللّه به زودى مىگوئيم مردود مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : قول دوّم كه رأى اكثر فقهاء است اولى و پسنديده‌تر است . قوله : و قد ورد بهما القرآن : ضمير در [ بهما ] به اوّلان راجع است . قوله : زوجناكها : سوره احزاب آيه 37 . قوله : و لا تنكحوا ما انكح آبائكم من النساء : سوره نساء آيه 22 . قوله : و اما الاخير فاكتفى به : ضمير در [ به ] به اخير راجع است . قوله : لانه من الفاظ النكاح : ضمير در [ لانه ] به اخير عود مىكند . قوله : لكونه حقيقة فى المنقطع : ضمير در [ لكونه ] باخير برمىگردد . قوله : و ان توقف معه على الاجل : ضمير فاعلى در [ توقف ] به منقطع راجع بوده و ضمير مجرورى در [ معه ] به [ اخير ] عود مىكند . قوله : كما لو عبّر باحدهما فيه : كلمه [ عبّر ] به صيغه معلوم بوده و ضمير فاعلى در آن به عاقد راجعست و ضمير در [ احدهما ] به اوّلين و در [ فيه ] به منقطع عود مىكند . قوله : و ميزه به : ضمير فاعلى به [ عاقد ] و ضمير مفعولى به منقطع و ضمير در [ به ] به ذكر اجل راجع است .