اين است كه بگوئيم كلمه [ سبق ] به سكون ( باء ) است بنابراين روايات يادشده دلالت بر عدم مشروعيّت اصل مسابقه و نفس اينعمل مىكند اعم از آنكه عوضى نيز در بين بوده يا از آن خالى باشد و به عبارت ديگر :
طبق اين قرائت چون كلمه [ لاء ] به معناى نفى جنس است ازاينرو جنس مسابقه در غير سه مورد مذكور در روايت نفى شده و بديهى است كه نفى جنس تمام صور مسابقه را شامل مىشود اعم از فرض اشتمال بر عوض يا صورت خالى بودن از آن .
و اما دليل احتمال دوم :
ملتزم مىشويم كه كلمه [ سبق ] بفتح باء بوده و به معناى عوض مىباشد چنانچه برخى فرمودهاند قرائت صحيح همين است بنابراين معناى حديث نفى مشروعيّت عوض بوده بدون اينكه اثباتا و نفيا متعرض اصل مسابقه و نفس عمل باشد ازاينرو اصل عمل بر اصالة الاباحة باقى مىماند چه آنكه در شرع انور دليلى كه بر تحريم اين اعمال دلالت كند وارد نشده است خصوصا اگر غرض صحيحى بر آنها مترتب باشد .
پس از آن مىفرماين :
اگر بگوئيم كه روايت با فتح [ سبق ] ثابت نيست چون در اين فرض احتمال هردو امر قائم است لاجرم دلالت حديث بر منع از اصل مسابقه ساقط شده و به آن نمىتوان استدلال نمود .
قوله : بالمصارعة : مصدر است از باب مفاعله به معناى كشتى گرفتن .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 12
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢