متن :
و لو كانت الزيادة منفصلة كالولد و إن لم ينفصل ، و الثمرة و إن لم تقطف لم يمنع من الانتزاع و كانت الزيادة للمفلس ، و لو كان بفعله كما لو غرس ، أو صبغ الثوب ، أو خاطه ، أو طحن الحنطة كان شريكا بنسبة الزيادة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر زيادى حاصله در متاع از قبيل زيادى منفصله باشد مانع از برداشتن صاحب متاع نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
زيادى منفصله مانند ولد حيوان اگرچه هنوز به دنيا نيامده باشد يا نظير ميوه درخت و لو آن را نچيده باشند كه در اين صورت اگر متاع موجود نزد مفلّس داراى چنين زيادى باشد مالك قبلى آن مىتواند متاعش را بردارد و زيادى را براى مفلّس بگذارد .
و در صورتى كه زيادى منفصله بواسطه كار و عمل مفلّس در متاع پيدا شده باشد مثل اينكه در زمين خريده شده درخت كاشته باشد يا جامه را رنگ نموده يا دوخته و يا گندم را آرد كرده باشد در اين صورت متاع را كه مالك قبلى برداشت به نسبت زيادى كه در او حاصل شده مفلّس با وى شريك است .
مؤلف گويد :
مثلا اگر جامه 100 تومان قيمتش باشد و بواسطه رنگ آن را 150 تومان بخرند ثلث از قيمت فروخته شده متعلق به مفلّس و دو ثلث آن مال صاحب متاع است .
قوله : و ان لم تقتطف : كلمه [ اقتطاف ] مصدر از باب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 55
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٥