را زودتر و بهتر مىتوان تحصيل نمود در حالى كه در هم به ملاحظه بىرغبت بودن مردم به آن يا سبب ديگرى براى بدست آوردن متاع در حد دينار نمىباشد .
ب : آنكه هردو نقد از اين حيث نيز با هم فرقى نداشته باشند .
از اطلاق كلام مصنف ( ره ) استفاده مىشود كه در فرض تغاير نقدان با حق حكم اين است كه به تعيين حاكم بايد رجوع نمود چه يكى از دو نقد اقرب به تحصيل حق بوده و چه نبوده باشد و بين دو حالت ياد شده فرقى نيست .
قوله : ما لو كان احدهما : يعنى احد النقدين .
قوله : و عدمه : يعنى و عدم كون احدهما اقرب .
متن :
و في الدروس : لو كان أحدهما و عنى به المتباينين أسهل صرفا إلى الحق تعين ، و هو حسن . و في التحرير : لو بايناه بيع بأوفرهما حظا و هو أحسن ، فإنه ربما كان عسر الصرف أصلح للمالك و حيث يباع به غير مراده ينبغي مراعاة الحظ له كغيره ممن يلي عليه الحاكم .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
مصنف ( ره ) در كتاب دروس فرموده :
اگر يكى از آن دو ( و مقصودش از آن دو ، دو نقدى استكه با حق تباين و تغاير دارند ) از حيث صرف نمودن و تحصيل كردن حق سهلتر و آسانتر باشد لازم است وثيقه را به همان نقد بفروشند و چنين نقدى متعيّن مىگردد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 321
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢١