است كه بدون ضميمه شدن به [ عليكن عوضه ] آورده مىشود ولى در بقيّه به آن نيازمنديم و جهتش اين است كه صيغه اولى صريح در افاده قرض است از اينرو آوردن ضميمه لازم نيست بخلاف بقيه صيغ كه بدون انضمام به [ و عليك عوضه ] ممحض در افادهن معناى قرض نسيتند .
متن :
فيقول المقترض : قبلت و شبهه مما دل على الرضا بالإيجاب ، و استقرب في الدروس الاكتفاء بالقبض ، لأن مرجعه إلى الإذن في التصرف . و هو حسن من حيث إباحة التصرف . أما إفادته للملك المترتب على صحة القرض فلا دليل عليه ، و ما استدل به لا يؤدي إليه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
پس از تحقق ايجاب قرضگيرنده لازم است بگويد : قبلت ( پذيرفتم ) يا مشابه آن از الفاظ ديگر .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از الفاظ مشابه عباراتى است كه دلالت بر رضاء به ايجاب كنند .
مرحوم مصنف در كتاب دروس فرمودهاند :
اقرب اين است كه بجاى گفتن [ قبلت ] ميتوان به قبض اكتفاء كرد به اين معنا همين كه مقترض مال را از قارض گرفت عقد تحقق پيدا مىكند و ديگر نيازى بقبول نمىباشد زيرا مال قرض و برگشت آن به اجازه تصرّف در مال است و اين معنا با قبض فعلى نيز -
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 10
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠