محمد بن يعقوب از حميد بن زياد از عبيد اللّه الدّهقان از على بن الحسن الطّاطرى از محمد بن زياد از ابان از فضيل و عبيد از ابى عبد اللّه عليه السلام قال :
لمّا حضر محمد بن اسامة الموت دخل عليه بنو هاشم فقال لهم : قد عرفتم قرابتى و منزلتى منكم ، و علىّ دين فاحبّ ان تقضوه عنّى ، فقال على بن الحسين عليهما السلام ثلث دينك على ثمّ سكت و سكتوا ، فقال على بن الحسين عليهما السلام على دينك كلّه ، ثمّ قال على بن الحسين عليهما السلام : اما انّه لم يمنعنى ان اضمنه اوّلا الا كراهة ان يقولوا : سبقنا .
قوله : لانّه ليس معاوضة : ضمير در [ لانّه ] بضمان عائد است .
قوله : لجوازه من المتبرّع : ضمير در [ لجوازه ] به ضمان راجع است .
متن :
هذا إذا أمكن العلم به بعد ذلك كالمثال ، فلو لم يمكن كضمنت لك شيئا مما في ذمته لم يصح قطعا ،
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اينكه گفته شد اگر ضامن بدون علم به مقدار دين ضمانت را قبول كند ضمانش صحيح است در موردى مىباشد كه بعدا بتوان مقدار ضمان را علم پيدا نمود مانند مثالى كه گفته شد يعنى در جائى كه بگويد آنچه در ذمّهاش هست ضامن مىشوم چه آنكه بعد از تحقيق مىتوان مجموع ما فى الذّمه را دانست چقدر است ولى اگر اصلا تحصيل علم به مقدار آن ممكن نباشد مثل اينكه بگويد :
مقدارى از آنچه در ذمّه فلانى است ضمانتش با من قطعا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 13
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣