قوله : ذر : بفتح ذال و تشديد راء يعنى ريختن .
قوله : ليجىء ثمرته : ضمير در [ ثمرته ] به [ نخل ] راجع است .
متن :
و لو أبر فالثمرة للبائع ، و لو أبر البعض فلكل حكمه على الأقوى ، و الحكم مختص بالبيع فلو انتقل النخل بغيره لم يدخل الطلع مطلقا متى ظهر كالثمرة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر درخت خرما را تأبير كرده باشند ميوههاى آن از بايع و تنها درخت به مشترى منتقل مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر در نخلستانى برخى از درختان را تأبير و بعضى ديگر را تأبير نكرده باشند و بايع نخلستان را فروخت هركدام حكم خود را دارند به اين معنا كه درخت تأبير شده تنها خود به مشترى منتقل مىشود بدون ميوهاش ، ولى درختى كه تأبير نشده هم خود و هم ميوهاش مجموعا بملك مشترى داخل مىشوند .
سپس مىفرماين :
حكمى كه گفته شد ( در صورت تأبير ميوه منتقل نشده و در فرض عدم آن مجموعا منتقل مىگردند ) تنها در بيع مىباشد بنابراين اگر درخت خرما از طريق ديگرى غير از بيع مثل هبه و امثال آن مورد نقل و انتقال قرار گرفت قطعا شكوفههايش تابع آن نبوده و با آن به مالك جديد منتقل نمىشود اعم از آنكه تأبير شده يا نشده باشد بلكه حكم آن همچون ميوه است كه در صورت ظهور آنها بر درخت
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 447
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤٧