من بفلانى اصلا بدهكار نيستم و چون اين كلام با اصل موافق بوده لذا با قسم از او مىپذيرند .
قوله : و عدمه او معه : ضمير در [ عدمه ] به حضور و در [ معه ] به تعرض راجع است .
قوله : ما لم يكن سبق بالدعوى الاولى : دعواى اوّل اين بود كه مشترى بگويد : مبيع را قبض كردم ولى ناقص بوده است .
قوله : فلا يسمع الثانية : دعواى ثانيه اين است كه بعد از ادعاء اول بگويد : بايع جميع را بقبض من نداده .
قوله : يترتب عليها : ضمير مؤنث به [ الحيل ] راجعست .
قوله : لو كان قد دفعه اليه : ضمير فاعلى در [ معه ] به مدعى برائت ذمّه و ضمير مفعولى آن به حق و ضمير در [ اليه ] به مدعى حق راجع است .
قوله : فانّه لو اقر بالواقع لزمه : ضمير در [ فانّه ] و ضمير مفعولى در [ لزمه ] هردو به مدّعى برائت ذمّه و ضمير فاعلى در [ لزمه ] به واقع راجع است .
متن :
الثالث فيما يدخل في المبيع عند إطلاق لفظه .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 432
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٢