نقره ولى دستهاش از طلا است كه تخليص ايندو از يكديگر به سهولت ممكن است .
قوله : و عدمه : مثل اينكه طلا و نقره را باهم ذوب كرده و از مذاب مخلوط ظرفى ساختهاند كه به سادگى و آسانى نمىتوان ايندو فلز را از يكديگر جدا ساخت مگر بطريق مشگلى كه اهل فن زرگرى به آن مطلع و آگاه هستند .
قوله : و لابيعها بالاقل مما فيها من النقدين : ضمير در « بيعها » به ظروف راجع است و مقصود از اين تعميم اين است كه مقدار نقدين در ظروف بيشتر از نقدين در عوض بوده يا از آن كمتر باشد به اين معنا كه بطور تفصيل علم بزيادى و نقصان هريك از ثمن و مثمن داشته باشيم مثلا در ظروف 4 مثقال طلا و 3 مثقال نقره مصرف شده در حالى كه وزن عوض 3 مثقال طلا و 2 مثقال نقره يا 5 مثقال طلا و 4 مثقال نقره مىباشد .
مؤلف گويد :
دليل اين تعميم اين است كه هركدام از نقدين در مقابل غير مجانس واقع شده و بدين ترتيب محذور ربا پيش نمىآيد .
متن :
و يكفي غلبة الظن في زيادة الثمن على مجانسه من الجوهر ، لعسر العلم اليقيني بقدره غالبا ، و مشقة التخليص الموجب له و في الدروس اعتبر القطع بزيادة الثمن و هو أجود .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
غلبه ظنّيه كفايت مىكند :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠