قوله : و استحب له : ضمير درهءله ) به ولد راجعست .
قوله : قسط من ماله : ضمير در ( ماله ) به مشترى عائدست
قوله : بتغذيته بنطفته : ضمير فاعلى در ( تغذيه ) به مشترى و ضمير مفعولى كه مضاف اليه آن است به ولد و ضمير در نطفته نيز به مشترى عائد مىباشد چنانچه ضمير منصوبى در ( انه ) نيز بوى عائدست
متن :
و ليس في الأخبار تقدير القسط ، و في بعضها أنه يعتقه و يجعل له شيئا يعيش به ، لأنه غذاه بنطفته .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
راجع به مقدار مال نامبرده كه گفته شد مشترى به جهت فرزند كنار بگذارد در اخبار مقدارى معيّن نشده فقط در برخى از روايات اين باب اين مضمون به چشم مىخورد كه او را آزاد كند و براى وى قدرى كه با آن اعاشه نمايد كنار گذارد چه آنكه او را بنطفه خود غذا داده است .
مؤلف گويد :
خبرى كه مشتمل بر چنين مضمونى است شرحش عنقريب گذشت
متن :
و كما يجب الاستبراء في البيع يجب في كل ملك زائل و حادث بغيره من العقود ، و بالسبي و الإرث ، و قصره على البيع ضعيف .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
همانطوريكه در بيع كنيز استبراء بر بايع و مشترى واجب است عينا در هرگونه ملكيتى كه براى شخص حادث شده و يا زائل گردد حكم چنين است چنانچه به غير بيع از عقود ديگر همچون هبه و
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 293
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٣