شد مال مشترى است زيرا ( الولد للفراش ) چنانچه اگر مردى با زن حائض خود همبستر شد و نطفه در رحمش منعقد گرديد حكمش - همين است كه عمل حرام انجام داده ولى طفل از آن او مىباشد .
حكمى كه در اينجا بايد مورد صحبت واقع شد اين استكه بعد از اينكه مشترى از روى حرام با كنيز هم بشتر شد آيا لازمست در بقيه مدت بعنوان استبراء از او استنكاف و خوددارى كند يا لازم نيست و بعبارت ديگر وجوب استبراء نسبت به باقيمانده وقت ساقط است و يا باقى است .
مىتوان گفت اگر قائل بسقوط شويم بىوجه نباشد زيرا فائدهاى بر بقاء آن مترتب نيست چه آنكه اختلاط مياه كه مقصود اصلى از استبراء عدم حصول آن بود حاصل شد پس امساك در بقيه مدت چه اثرى دارد .
سپس مىفرماين :
ولى اقوى از نظر ما اين است كه امساك واجبست زيرا ادلهاى كه از اين فعل نهى نموده و قبلا شرحش گذشت اطلاق داشته لاجرم مورد بحث نيز مشمول اين اطلاقات مىباشد .
متن :
و لو وطئ الحامل بعد مدة الاستبراء عزل ، فإن لم يفعل كره بيع الولد ، و استحب له عزل قسط من ماله يعيش به ، للخبر معللا بتغذيته بنطفته ، و أنه شارك في إتمامه .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اگر مشترى بعد از گذشتن مدت استبراء با كنيز حامل همبستر شد بهتر است از ريختن منى در رحمش خوددارى نمايد پس
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 291
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩١