شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ كمال ] كمال مقر است بر وجهى كه اقرارش پذيرفته شود يعنى بالغ و عاقل و مرفوع الحجر باشد نسبت به آنچه از آن ممنوع و محجور است و تفصيل آن عنقريب انشاء اللّه خواهد آمد .
و بعد از اقرار منكر اگر مدعى از قاضى خواست كه بر عليه منكر حكم كند بايد بگويد :
لزمتك ذلك ( يعنى تو را ملزم به حق مدعى كردم ) و يا قضيت عليك به ( يعنى بر تو حكم كردم به حق مدعى ) .
قوله : يسمع اقراره : ضمير مجرور به [ مقر ] راجعست .
قوله : مطلقا : در مقابل [ فيما يمتنع نفوذه به ] است و مقصود از آن اين است كه بلوغ و عقل در تمام موارد اقرار معتبر است .
قوله : فيما يمتنع نفوذه به : يعنى نسبت به امورى كه اقرار بواسطه حجر در آن ممتنع باشد همچون امور مالى نسبت بسفيه و مفلس كه اقرارشان در آن مسموع نيست .
قوله : و سياتى تفصيله : ضمير در [ تفصيله ] به [ ما يمتنع ] راجع است و تفصيل آن در كتاب حجر انشاء اللّه خواهد آمد .
قوله : لزمتك ذلك : مشار اليه [ ذلك ] حق مدعى است .
قوله : عليك به : ضمير در [ به ] به حق مدعى راجعست .
متن :
و لو التمس المدعي من الحاكم كتابة إقراره كتب و أشهد مع معرفته ، أو شهادة عدلين بمعرفته ، أو اقتناعه بحليته لا به مجرد إقراره و إن صادقه المدعي ، حذرا من
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 79
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٩