توقف نموده و اثباتا و نفيا چيزى نفرموده است .
البته ريحان در صورتى كه از جنس مزروع بوده يا اساسا مال موقوف اگر منفعتش به طول انجامد همچون مشك و عنبر وقفشان صحيح و بلااشكال است .
قوله : ينتفع بها مع بقائها :
مؤلف گويد :
اگر قائل شويم عين آن است كه واجد سه خصوصيّت گذشته باشد ذكر اين شرط لغو و تكرارى است و در صورتى كه آن را ملتزم نشده و تنها دو خصوصيّت دوم و سوم را قبول نمائيم ، پس احتراز شارح از وقف منفعت در عبارت سابق كه فرمود : [ فلا يصح وقف المنفعة ] و علتش را اين دانستند كه چون انتفاعش با بقاء عين ممكن نيست در غير محل بوده و به نظر تمام نمىرسد و بهر تقدير يا اشكال به مرحوم مصنف وارد است كه شرط اول و سوم تكرارى است و يا بمرحوم شارح متوجه است كه عدم صحت وقف منفعت را مترتب بر شرط اول يعنى [ عين ] فرمود .
و براى حل اين ايراد نمىتوان [ ينتفع بها مع بقائها ] را قيد توضيحى براى [ عين ] دانست چه آنكه سياق قيود و شروط تمام غير از اين و ظاهرشان اين است كه به منظور احتراز آورده شدهاند و از اين گذشته اگر بخواهيم آن را قيد توضيحى بدانيم لازم است آن را بلافاصله بعد از [ عينا ] ذكر كرده و [ مملوكة ] را كه قطعا قيد احتراز مىباشد بعد آورد در حالى كه عبارت چنين نمىباشد .
قوله : و لا يعتبر فى الانتفاع به كونه فى الحال : ضمير
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 368
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٨