به معناى اصطلاح درائى است كه قبلا گذشت و كلمه [ مصحح ] به صيغه اسم فاعل ، مضاف اليه [ اصل ] واقع شده و ضمير فاعلى در [ رواه ] به مصحح و ضمير مفعولى آن به [ خبر ] راجع است كه به قرينه مقام معلوم است .
قوله : الصحيح منها : خبر صحيح ، خبرى را گويند كه رجال آن همگى موثّق و داراى مذهب اثنا عشرى بوده و بمعصوم متصل گردند .
قوله : و الحسن : خبرى است كه سندش متصل بمعصوم بوده و تمام رجال آن امامى مذهب و ممدوح بوده منتهى تنصيص و تصريح به عدالت هريك نشده باشد و نيز گاهى به خبرى گويند كه برخى از رجال سندش ممدوح و بعضى ديگرش ثقه باشند .
قوله : و الموثق : خبرى استكه تمام رجال سندش توثيق شده باشد اگرچه داراى مذهب اثنا عشرى نباشند .
قوله : و الضعيف : خبرى است كه شروط سه خبر نام برده در آن نباشد و آن داراى اقسامى است :
موقوف ، مقطوع ، مرسل ، شاذ ، معضل و غيره .
قوله : و الموقوف : عبارت است از خبر ضعيفيكه از صحابى معصوم نقل شود بدون اينكه وى آن را به معصوم مستند سازد و گاهى نيز از آن به اثر تعبير مىكنند .
قوله : و المرسل : عبارت است از خبر ضعيفى كه شخصى بدون اينكه خبر را از معصوم شنيده باشد در مقام نقل بدون وساطت صحابى از معصوم نقل نمايد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 21
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١