فرع
اگر مال را شاهد قبض نموده باشد و پس از آن از شهادتش برگشت ممكن است بگوئيم حكم اين است كه صاحب مال يعنى منكر بهريك از شاهد و مدعى مىتواند رجوع نموده و ضامن قرار دهد زيرا خود شاهد معترف است كه دستش بر مال غصبى نهاده شده و - عدوانا آن را قبض كرده پس به اعتراف خودش ضامن مىباشد .
قوله : و الحلف بعدهما : يعنى بعد از شهادت و تعديل
قوله : ثمّ الحكم يتم بهما : ضمير تثنيه در [ بهما ] به شاهد و قسم عائد است .
قوله : لانه احد جزئى سبب : ضمير در [ لانه ] به شاهد رجوع مىكند .
قوله : بلزوم المال له : ضمير در [ له ] به منكر و مدعى عليه راجع است .
قوله : مع كونه قد قبضه : ضمير در [ كونه ] بمدعى و ضمير مفعولى در [ قبضه ] بمال عائد است .
قوله : تسلّم الشاهد : مقصود از تسلّم قبض مال است .
قوله : امكن ضمانه : يعنى ضمان شاهد .
قوله : ان شاء المالك : مقصود از مالك ، منكر مىباشد .
قوله : لاعترافه بترتب يده : ضمير در [ اعترافه ] و [ يده ] به شاهد عائد است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 154
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٥٤