قوله : الى الزيادة عليها : ضمير مؤنث به [ مرّة ] راجع است .
قوله : و الا وجب بحسبها : ضمير در [ وجب ] به جهاد و در [ بحسبها ] به حاجت راجعست .
قوله : و عدم العجز عنها فيها : كلمه [ عدم ] مجرور است تا معطوف باشد بر [ عدم الحاجة الى الزيادة ] و تقدير كلام چنين است هذا مع عدم الحاجة الى الزيادة و مع عدم العجز عنها اه .
و ضمير در [ عنها ] به [ مرّة ] و در [ فيها ] به [ السنة ] راجعست .
قوله : او رؤية الامام عليه السلام اه : كلمه [ رؤية ] مجرور است تا معطوف باشد بر [ العجز عنها ] و تقدير عبارت اينست :
هذا مع عدم العجز عنها او عدم رؤية الامام عليه السلام اه .
و مقصود از كلمه [ رؤية ] رأى و نظر است و كلمه [ عدمه ] به نصب مفعول اول براى رؤية و صلاحا مفعول دوم آن مىباشد و ضمير در [ عدمه ] به جهاد راجع است .
قوله : و الاجاز التأخير اه : يعنى و ان رأى الامام عليه السلام عدمه صلاحا او عجز المسلمون عنه فى السنة جاز التأخير بحسب رؤية الامام او قدرة المسلمين .
متن :
و إنما يجب الجهاد به شرط الإمام العادل ، أو نائبه الخاص و هو المنصوب للجهاد ، أو لما هو أعم ، أما العام كالفقيه فلا يجوز له توليه حال الغيبة بالمعنى الأول و لا يشترط في جوازه بغيره من المعاني أو هجوم عدو على المسلمين يخشى منه على بيضة الإسلام و هي أصله و مجتمعة فيجب حينئذ
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 14
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤