و اما ابن ملجم با تفصيلى كه در كتب تاريخ مسطور است خود را بكوفه رساند و در آن شب با تحريكات و وعدههاى قطامه خود را به مسجد داخل نمود و در مقابل دربى كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام از آن داخل مىشدند بانتظار بنشست تا نزديك آمدن حضرت فرارسيد وى خود را در ميان خفتهگان بخواب زد وقتى حضرتش آن خفتهگان را بيدار مىفرمود بوى رسيد و فرمودند چنين مخواب كه اين خواب شياطين است ، بر دست راست بخواب كه خواب مؤمنان مىباشد يا به طرف دست چپ بخواب كه خواب حكماء است ، سپس فرمودند قصدى در خاطرت هست كه نزديك است آسمانها از آن فروريخته و زمين را چاك نمايد و بهر تقدير نماز به پا شد و آن ملعون در كنار ستونين كه در جنب محراب بود به نماز ايستاد ، هنگامى كه حضرتش سر از سجده اول برداشتند وى از پس شبيب كه با وى در قتل حضرت همداستان بود و در اين امر ناكام ماند و تيغش بهدف اصابت نكرد درآمد و اين شعار بداد : للّه الحكم يا على لا لك و لا لاصحابك ، و تيغ را بر فرق مباركش فرود آورد ، تيغ بجاى زخم عمرو بن عبدود نشست و تا موضع سجود را در هم شكافت در اين حال آقا فرمودند :
بسم اللّه و باللّه و على ملّة رسول اللّه فزت و ربّ الكعبه و اين واقعه در بامداد چهارشنبه نوزدهم ماه مبارك رمضان سال چهلم از هجرت اتفاق افتاد و عالمى را بسوك نشاند .
متن :
يجب قتاله إذا ندب إليه الإمام حتى يفيء أي يرجع إلى طاعة الإمام ، أو يقتل .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 110
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١١٠