البته وقت وجوب احرام براى حج از بعد اتمام عمره توسعه دارد تا زمانى كه محرم بتواند وقوف به عرفات درك نمايد .
قوله : الى ان يبقى للوقوف مقدار : كلمه ( مقدار ) فاعل است براى ( يبقى ) .
قوله : يمكن ادراكه : ضمير [ ادراكه ] بوقوف راجعست .
قوله : من محلّه : جار و مجرور متعلق به [ الاحرام ] بوده و ضمير در آن نيز با حرام راجع است و مقصود از محلّ احرام ، محلّ احرام حج يعنى مكه مىباشد .
متن :
و يستحب إيقاعه يوم التروية و هو الثامن من ذي الحجة ، سمي بذلك لأن الحاج كان يتروى الماء لعرفة من مكة إذ لم يكن بها ماء كاليوم ، فكان بعضهم يقول لبعض : ترويتم لتخرجوا بعد صلاة الظهر ، و في الدروس بعد الظهرين المتعقبين لسنة الإحرام الماضية . و الحكم مختص به غير الإمام ، و المضطر و سيأتي استثناؤهما .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است در روز ( ترويه ) احرام را واقع سازند در حالى كه بعد از خواندن نماز ظهر باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
روز ( ترويه ) هشتم ذيحجة است و وجه تسميه اين روز به اين نام اين است كه در ازمنه پيشين به منظور نبودن آب در عرفات ، حاجيان روز هشتم از مكه آب برمىداشتند و به عرفات مىبردند فلذا نوعا در اين روز وقتى بهم مىرسيدند مىگفتند :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 9
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩