وقوف بمشعر الحرام
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
پس از اتمام مراسم عرفات بعد از غروب آفتاب از آن جا كوچ و به مشعر الحرام بايد بروند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ يفيض ] يعنى منصرف شود ( خارج گردد ) .
و اصل اين كلمه در لغت به معناى كوچ كردن دسته جمعى است و در اين مقام بر خروج حاجيان از عرفات از اينرو اطلاق شده كه بطور گروهى و دسته جمعى همچون آبى كه از چشمهاى خارج مىشود ايشان نيز از اين وادى بيرون مىآيند .
و البته چون ماده ( افاض ، يفيض ) متعدى است نه لازم بناچار مفعول در عبارت مصنف ( ره ) محذوف بوده و تقدير ( يفيض نفسه ) مىباشد .
و سپس در ذيل ( بعد غروب الشمس ) مىفرماين :
غروب آفتاب به اين مشخص مىشود كه سرخى در طرف مشرق زائل و به مغرب رود .
و بر ناسك لازم و فرض است كه وادى عرفات را ترك و حدود آن را قبل از اين زمان طى نكند .
قوله : و اصله : ضمير به [ يفيض ] راجع است .
قوله : الاندفاع بكثرة : يعنى خارج شدن دسته جمعى