گفته نذر مىكنم تا پنج سال حج نذرى را بجاى آورم .
3 - آن را مقيّد كند بزمانى مغاير و مباين با وقت حجة الاسلام مثل اينكه گفته نذر مىكنم در سال ديگر حج نذرى را بياورم .
و در غير اين صورت مثل اينكه گفته اگر حاجتم روا شد همين امسال حج نذرى را انجام مىدهم و سپس مستطيع شد لازمست در امسال حج نذرى را انجام داده و تا سال ديگر اگر استطاعتش باقى بود حجة الاسلام را نيز لازم است بياورد و الا وجوب آن ساقط مىشود .
متن :
و اعتبر المصنف في الدروس في حج النذر الاستطاعة الشرعية ، و حينئذ فتقدم حجة النذر مع حصول الاستطاعة بعده و إن كان مطلقا و يراعى في وجوب حجة الإسلام الاستطاعة بعدها ، و ظاهر النص و الفتوى كون استطاعة النذر عقلية ، فيتفرع عليه ما سبق و لو أهمل حجة النذر في العام الأول ، قال المصنف فيها تفريعا على مذهبه : وجبت حجة الإسلام أيضا و يشكل بصيرورته حينئذ كالدين فيكون من المئونة .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنف در كتاب دروس فرموده :
در حج نذرى همچون حجة الاسلام استطاعت شرعى لازم است بنابراين اگرچه در صيغه نذر حج نذرى را مطلق گذاشته اما چون بر حجة الاسلام مقدم بوده بعد از حصول استطاعت لازم است به نذر وفاء نموده و در سال بعد اگر استطاعتش باقى بود حجة الاسلام را انجام دهد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 77
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٧