قوله : فى النّقدين : مقصود پول طلا و نقره است يعنى طلا و نقره مسكوك .
قوله : و لا فى غيرهما : يعنى غير نقدين از اشياء ديگر كه مورد زكات هستند همچون : گندم ، جو ، خرما و كشمش و گوسفند و شتر و گاو قوله : على اصح القولين : و در مقابل اين قول رأى مرحوم شيخ طوسى و مفيد ( ره ) استكه فرمودهاند در غير نقدين زكات بر صبىّ و مجنون ثابت است .
قوله : نعم يستحب : يعنى اخراج زكات مستحبّ است .
قوله : او مأذونه : يعنى مأذون ولى .
قوله : و اجتمعت شرائط التّجارة : شرائط تجارت سه چيز است :
1 - گذشتن سال .
2 - بقاء مال التّجاره در طول سال .
3 - رسيدن بحدّ نصاب .
و شرح آن انشاء اللّه بتفصيل خواهد آمد و حاصل آنكه اگر ولى طفل يا كسى كه از قبل ولى مجاز است كه با مال طفل تجارت كند در صورتى كه سه شرط مذكور فراهم آمد مستحبّ است زكات مال طفل داده شود .
مؤلف گويد :
چنانچه بعضى از محشّين فرمودهاند تقييد مرحوم شارح بطفل وجهى ندارد زيرا همانطورى كه اخبار دلالت بر استحباب زكات در مال طفل دارد عينا در مال مجنون نيز اين دلالت را دارد .
از جمله اخبارى كه در اين مقام وارد شده موثّقه ابن بكير است كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 12
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢