1 - آمين گفتن را ترك كرده مگر به جهت تقيّه باشد لذا در صورتى كه بدون تقيّه آن را در نماز بگويند نمازشان باطل مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در جميع احوال نماز ولو بعد از قرائت حمد لازمست كلمه [ آمين ] را ترك كند مگر در مورد تقيّه كه جايز بلكه احيانا واجب مىشود .
و در غير موارد تقيّه موجب بطلان نماز است زيرا در اخبار از آن نهى شده و نهى در عبادات موجب فساد است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر مصلّى بجاى آمين معناى آن يعنى ( اللّهم استجب ) را گفت نمازش باطل نمىشود و فقهائى كه آن را نيز موجب بطلان دانستهاند همچون مرحوم فاضلين مبالغه در اين باب نمودهاند چنانچه كسانى كه گفتن آمين را مكروه دانسته و نماز را به آن باطل نميدانند كلامشان ضعيف است .
قوله : بناء على أنّه دعاء باستجابة الخ : اين عبارت اشاره است بوجه كلام قائلين بكراهت و عدم بطلان صلاة و حاصل آن اينست : آمين معنايش طلب استجابت دعاء است كه در فاتحه خوانده شده و اين امر موجب بطلان نماز نيست نهايت چون نهى از گفتن آن داريم حكم بكراهت مىكنيم چه آنكه دليل بحدّى نيست كه حرمت و فساد از آن استفاده شود .
قوله : لا لأنّ قصد الدّعاء الخ : شارح ( ره ) مىفرماين :
اينكه ما قول قائلين بكراهت را تضعيف نموديم وجهش نه آن طورى است كه توهّم شده بلكه جهتش امر ديگر است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 6
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦