يستلزم بطلانها بزيادة واحدة ، لتحقق المسمى ، و لا قائل به و بأن انتفاء الماهية هنا غير مؤثر مطلقا ، و إلا لكان الإخلال بعضو من أعضاء السجود مبطلا ، بل المؤثر انتفاؤها رأسا و فيه ما مر و الفرق بين الأعضاء غير الجبهة ، و بينها :
بأنها واجبات خارجة عن حقيقته كالذكر و الطمأنينة دونها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و نيز لازم است ترك اركان پنجگانه [ قيام ، نيّت ، تكبيرة الاحرام ، ركوع ، دو سجده ] را ترك كند حتّى ترك سهوى آنها را نيز ترك نمايد .
مؤلف گويد :
مقصود از اين عبارت آنست كه واجبات ركنى اگر سهوا هم ترك شوند موجب بطلان نماز مىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنّف در رديف اركان خمسه دو سجده را با هم ركن قرار داد و ظاهر آن اينست كه اگر سهوا يكى از آن دو ترك شود خللى به نماز وارد نمىآيد زيرا بنابر مشهور يك سجده ركن نيست .
سپس در مقام انتقاد مىفرماين :
اگر مركّب از دو سجده ركن باشد چنانچه در واقع نيز همين طور است لازم مىآيد ترك يكى نيز موجب بطلان شود زيرا در جاى خود مقرّر است كه [ المركّب ينتفى بانتفاء جميع اجزائه او احد اجزائه ] پس همان طورى كه ترك هردو نماز را باطل مىكند ترك يكى نيز چنين مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 13
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣