[ وقت نماز عشاء ]
وقت عشاء زمانى است كه مصلّى از نماز مغرب فارغ شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
وقت نماز عشاء وقتى است كه از نماز مغرب فارغ شود اگرچه فراغ تقديرى و فرضى باشد به همان تقريبى كه در نماز ظهر گذشت با اين فرق كه در اينجا اگر مصلّى از اوّل وقت مختص مغرب نسيانا نماز عشاء را تماما و كمالا بجاى بياورد قهرا قبل از اتمام آن وقت مشترك داخل مىشود فلذا بايد گفت نماز عشاء را اگر نسيانا در وقت مغرب بخواند به لحاظ وقوع بعضى از آن در وقت مشترك قطعا صحيح مىباشد بخلاف نسيان عصر و اتيان آن در وقت ظهر .
قوله : و للعشاء الفراغ منها : ضمير در [ منها ] به نماز مغرب راجعست .
قوله : الّا انّه هنا لو شرع فى العشاء : ضمير در [ انّه ] و [ شرع ] بمصلّى راجعست و مشار اليه [ هنا ] نماز عشاء مىباشد .
قوله : و هو فيها : كلمه [ واو ] حاليّه بوده و ضمير [ هو ] به مصلّى راجع بوده و ضمير در [ فيها ] به نماز عشاء عود مىكند .
قوله : فتصح مع النسيان : ضمير در [ تصحّ ] به نماز عشاء راجعست .
متن :
( و تأخيرها إلى ذهاب ) الحمرة ( المغربية أفضل ) ، بل قيل بتعينه كتقديم المغرب عليه . أما الشفق الأصغر و الأبيض فلا عبرة بهما عندنا .
شرح فارسى :
مرحوم منصف مىفرماين :
و تأخير نماز عشاء تا زمانى كه سرخى در طرف مغرب