بلكه در تعداد آيات كه با هم مساوى باشند كافى است بنابراين هفت آيه كه بخواند ولو باينكه آيه واحدى را به اين مقدار تكرار نمايد كفايت مىكند .
ولى كلام اوّل ( اتّحاد در حروف ) بين فقهاء مشهور است .
ناگفته نماند رعايت ترتيب بين بدل و مبدل لازم است لذا اگر اوّل سوره حمد را فقط بلد است مثلا آيه [ الحمد للّه ربّ العالمين ] واجب است ابتداء آن را بعنوان اصل و مبدل و ثانيا به قصد بدل بخواند و اگر عكس شد يعنى آخر سوره را بلد است همچون آيه [ غير المغضوب عليهم و لا الضّالّين ] لازم است ابتداء آن را بعنوان بدل خوانده و ثانيا به قصد اصل و مبدل . و اگر طرفين ( اول و آخر ) سوره را بلد بود مثل دو آيه مزبور ابتداء آيه اول را بعنوان اصل و سپس آن را به نيّت بدل و پس از آن آخر سوره را به قصد اصل بخواند .
ولى در تمام اين صور لازمست اگر بتواند نمازش را با جماعت بخواند رعايت آن واجبست چه آنكه اقتداء به امام در حكم قرائت كامل و تمام مىباشد .
چنانچه اگر بتواند از شخص قارى تبعيّت كند يا از روى قرآن بخواند واجب است همين كار را انجام دهد بلكه بعضى از فقهاء همچون مرحوم محقّق و علامه قرائت از روى قرآن را حتّى براى شخص در حال اختيار نيز تجويز نمودهاند اگرچه اينكلام به نظر تمام نبوده و قرائت از رو مختصّ به حال اضطرار مىباشد ولى در عين حال مؤيّد براى حكم ما نحن فيه مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 419
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤١٩