لأنها أمر قلبي يكفي فيها مجرد القصد إلى الصلاة على الثانية " إلى آخر ما يعتبر فيها .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
اشكال در ذكرى را در همينجا مرحوم مصنف ذكر فرموده و گفته است :
حديثى را كه على بن جعفر عليه السلام روايت نموده دلالت دارد بر اينكه تكبيرات باقيمانده براى هردو حساب مىشود و پس از اتمام باقى تكبيرات دوّمى را بياورد و ما تحقيق اينمسئله را در كتاب ذكرى نمودهايم شارح ( ره ) مىفرماين :
پس از اينكه مصنف در ذكرى حديث مزبور را نقل فرموده اشكالى به ظاهر روايت به اين تقرير وارد نموده است :
نمازى كه مصلّى براى ميّت اوّل مشغول بود نيّتش را اختصاص بوى داده حال كه در اثناء نماز است و ميّت دوّم را گذاردند چگونه ممكن است طبق ظاهر روايت باقى تكبيرات را كه از نماز اوّل مانده است منصرف به ميّت دوّم نيز نمود با اينكه صحت اعمال منوط به نيّت است و اساسا ميّت دوّم در نيّت اين نماز داخل نبوده پس التزام به ظاهر اين روايت بسى مشكل به نظر مىآيد .
سپس از اين اشكال اينطور جواب فرموده :
ممكن است بگوئيم از همان زمانى كه ميّت دوّم را در مقابل مصلّى گذاشتند وى احداث نيّت كرد كه از الآن هردو را در نماز شريك قرار دهد .
مرحوم شارح در مقام تأييد جواب مىفرمايد : اين جواب بسيار
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 508
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٠٨