و ضمير در [ تولده ] به لقيط و در [ منه ] بمسلم راجعست .
قوله : على القول بتبعيّته فى الاسلام : ضمير در [ تبعيّته ] به مسبى راجعست .
قوله : كما هو مختار المصنّف : ضمير [ هو ] به قول بتبعيّت راجع است چه آنكه ايشان در تبعيّت مسبى از سابى صرفا به طهارت اكتفاء نكرده بلكه اسير را اگر چه ولد زنا هم باشد در اسلام نيز تابع سابى قرار دادهاند .
متن :
و في المتخلق من ماء الزاني المسلم نظر :
من انتفاء التبعية شرعا .
و من تولده منه حقيقة ، و كونه ولدا لغة فيتبعه في الإسلام كما يحرم نكاحه .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
در وجوب غسل شخصى كه از طريق زناء مسلمان متولّد شده و بعد فوت كرده است دو احتمال است :
1 - بگوئيم غسلش واجب نيست زيرا باعتبار ولد شرعى نبودنش تبعيّت وى از مسلمان مقطوع و منتفى است و حكم بوجوب غسل معلّق بر مسلمان يا تابع او مىباشد .
2 - بگوئيم غسلش واجب است زيرا حقيقتا از مسلمان متولّد شده و در لغت وى را ولد مسلمان خطاب مىكنند مضافا به اينكه در پارهاى از احكام تابع مسلمان است همچون حرمت نكاح وى چه آنكه اگر دختر باشد پدرش با وى نمىتواند ازدواج كند يا اگر پسر باشد با مادرش حق نكاح ندارد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 413
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤١٣