نماز فرادى بخوانند به اين معنا كه همگى دست از كار كشيده و در يكزمان به نماز فرادى بايستند .
مؤلف گويد :
شايد وجه اين حكم آن باشد كه اطلاقات فضيلت نماز جماعت مقتضى چنين حكمى مىباشد .
و ديگر از احكام تراوح آنكه : اگر تمام در سر يك سفره غذا بخورند جايز است دست از كار بكشند و در وقت صرف طعام با هم و به طور اجتماع غذا تناول كنند ولى انفرادا و مستقلا جايز نيست سپس ميفرمايند مصنف عليه الرحمه در متن فرمود :
[ يجب التّراوح باربعة ] از اين عبارت استفاده مىشود كه عاملين مىبايد همگى مذكر باشند زيرا براى تمييز از سه تا ده عدد را به عكس معدود مىآورند ( براى مذكر عدد را مؤنث و براى مؤنث ، آن را مذكّر ذكر مىكنند ) .
ولى از اين عبارت با خصوصيّات مزبوره استفاده نميشود كه عاملين علاوه بر ذكوريّت واجب است بالغ نيز باشند چه آنكه ذكور بالغ و غير بالغ در عبارت ياد شده با هم مشترك هستند ولى مرحوم مصنف در غير اين كتاب همچون دروس شرط نموده كه عاملين بايد [ رجل ] ، ( يعنى ذكور بالغ ) باشند .
و اين اعتبار و ملاحظه باعتبار لفظ [ قوم ] كه در نصّ هست نيكو و پسنديده مىباشد چه آنكه از قوم معناى [ رجال ] استفاده ميگردد نه غير آن اعم از اينكه غير نساء بوده يا ذكور غير بالغ باشد زيرا بسيارى از اهل لغت تصريح كردهاند كه اطلاق قوم اختصاص به ذكور بالغ يعنى رجل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 96
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٦