[ لا يتعدّاها ] به ماء و ضمير مفعولى آن به ارض راجعست و قيد [ غالبا ] به اين منظور است كه اگر ندرتا از زمين نيز تعدّى كرده و مختصر جريانى پيدا نمود مضرّ بصدق اسم بئر نيست چه آنكه اغلبيّت مناط و ملاك مىباشد قوله : و لا يخرج عن مسماها : ضمير مؤنث به [ بئر ] راجع است چه آنكه [ بئر ] مؤنث مجازى است و تذكير ضمير در [ و هو مجمع ] باعتبار خبر يعنى [ مجمع ] مىباشد زيرا ضميرى كه مرجعش مؤنث و خبرش مذكّر باشد در آن دو وجه جايز است :
الف : رعايت مرجع و اينكه آن را به صيغه مؤنث بياورند .
ب : مطابقتش با خبر و اينكه آن را بلفظ مذكّر ذكر نمايند .
قوله : على المشهور فيهما : ضمير در [ فيهما ] به قليل و بئر راجع است .
متن :
« و يطهر القليل بما ذكر » : و هو ملاقاته الكر على الوجه السابق . و كذا يطهر بملاقاة الجاري مساويا له أو عاليا عليه ، و إن لم يكن كرا عند المصنف و من يقول بمقالته فيه و بوقوع الغيث عليه إجماعا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ز : آب قليلى كه بملاقات نجس و متنجّس منفعل شده به آنچه ذكر شد پاك مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ ما ذكر ] امور ذيل مىباشد :
1 - ملاقات با كرّ بر وجهى كه سابقا گذشت يعنى در صورتى كه سطح كرّ با قليل مساوى يا عالى بر آن باشد و بنابر رأى برخى ملاقات
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 44
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٤